Inne rzeczy na powierzchni ziemi stworzone zostały dla człowieka i po to, by mu służyć pomocą w zmierzaniu do celu, dla którego został stworzony. Wynika z tego, że człowiek powinien ich w takim stopniu używać, w jakim go wspomagają [w zmierzaniu] do jego celu, a w takim stopniu powinien się ich pozbywać, w jakim mu [w dążeniu] do celu przeszkadzają. [ĆD 23]

• Najpierw spróbuj uświadomić sobie, że stajesz w obecności Boga, żeby się z Nim spotkać.
• Modlitwa przygotowawcza zwyczajna – proś, by wszystko było podjęte z czystą intencją: zamiary, decyzje, czyny…
• Zaangażuj wyobraźnię: popatrz na świat, który opisuje psalmista, jego piękno i różnorodność; możesz zatrzymać się nad tym, co budzi w Tobie największy zachwyt
• Prośba o owoc: proś Pana, by uczył Cię korzystać z Jego darów w sposób wolny

1. Wielość Bożych darów

Zatrzymaj się przez dłuższą chwilę nad ilością i różnorodnością tego, co stworzył Bóg. Są dane za darmo, istniały przed Twoim narodzeniem. Popatrz na te dary, które są Ci szczególnie dostępne – od najbardziej ogólnych, po te znane tylko Tobie (np. słońce, woda, papier, elektryczność, komunikacja miejska, chleb itd.). Zobacz, jak wiele z nich ułatwia życie, pomaga na co dzień już od chwili wstania z łóżka (łóżko – !).

2. Większe i mniejsze wybory

Tak wielka ilość sprawia, że nie możesz mieć wszystkiego, niemożliwe jest, żeby wszystko zobaczyć, ze wszystkiego skorzystać. Codziennie dokonujesz wyborów – wybierasz coś, z czegoś rezygnujesz. Wybranie jednego (np. jak mam się dziś ubrać, kogo poślubię itd.) oznacza zrezygnowanie z innego, a jednak oba przyczyniają się do szczęścia. Co sprawia Ci największą trudność w wyborze? Do czego przywiązałaś się najbardziej? Z czego jest Ci trudno zrezygnować?

3. Punkt odniesienia

Ten, który stworzył wszystko, pragnie być blisko. Różne decyzje, szczególnie te najważniejsze, mogą mnie przybliżyć lub oddalić od Niego. Spróbuj zobaczyć, które decyzje w swoim życiu odnosiłaś do Boga, a które podejmowałaś na własną rękę. Co najbardziej zbliżyło Cię do Boga, a co oddaliło?

4. Porozmawiaj z Panem o tym, co w Tobie siedzi i czym chcesz się z Nim podzielić.

Ojcze nasz

MPZ (modlitwa przygotowawcza zwyczajna) – ĆD 46

Obraz: przeczytaj powoli Ps 139. Spróbuj w tym czasie uruchomić wyobraźnię i zobaczyć to wszystko o czym psalm mówi

Propozycja prośby: bym zawsze pamiętał kto jest moim Stwórcą i skąd pochodzą moje korzenie

1. Dotknięcie nieznajomego

Jest Ktoś, dla Kogo moje życie nie ma żadnych tajemnic. Co więcej, wcale nie obserwuje go gdzieś z daleka, ale odkrywam, że jest bardzo blisko i pragnie zbliżyć się jeszcze bardziej.

Jaka jest moja na to reakcja? Niewykluczone, że obok fascynacji zrodzi się we mnie również opór i chęć ucieczki albo ukrycia się – bo przecież On tak bardzo jest niepojęty.. Może ostatecznie odkryję, że nie jest to Obecność, która miażdży, ale taka, która prowadzi, podtrzymuje i otacza światłem.

2. Najintymniejsza bliskość

Jej podstawy sięgają głębiej niż kiedykolwiek sięgał czy sięgnąć może kontakt z drugim człowiekiem. Są u samych początków mojego istnienia, określają jego kształt i sens. To Bóg mnie zaplanował i zamierzył. Co więcej – osobiście kształtował z miłością. Tylko On zna do końca cel mojego istnienia, istotę zmagań, zadanie, jakie powierzył mi z zaufaniem i w którego wypełnianiu nieustannie mi towarzyszy. Perspektywa tej bliskości jest nieskończona – ma wymiar wieczny.

3. Modlitwa nad historią mojego życia

W tym punkcie modlitwy wyjątkowo zapraszam do zapisywania ważnych rzeczy ze swojego życia w notatniku. Po każdej wpisanej rzeczy wzniosę mój umysł do Boga, mego Stwórcy i będę Go wychwalał, za to że mnie W TAKI SPOSÓB stworzył. Bóg wybrał dla mnie ten czas i do miejsce, tą rodzinę i tych ludzi wokół mnie, takie a nie inne moje cechy. Czy jestem z tego zadowolony?

• Spróbuję narysować drzewo genealogiczne mojej rodziny umieszczając tam również siebie. Wpiszę rodziców, rodzeństwo, dziadków, wujków i ciocie. Jeżeli pamiętam wpiszę również ich daty urodzin. Za tych ludzi będę wysławiał Boga.
• Następnie zapiszę 5 moich cech osobowości bądź przymiotów, które pojawiły się niezależnie ode mnie: inteligencja, bojaźliwość, hobby, talent do języków itp. Zapiszę również 5 cech, które odziedziczyłem po rodzicach, zarówno te które mi się podobają, jak i te których się wstydzę. Bóg umieścił mnie w tej rodzinie, dając mi takie cechy. Postaram się podziękować za nie
• Teraz zapiszę 5 cech, które mi się podobają w sobie i 5 cech, których chciałbym się pozbyć. Jestem przyjacielski, taktowny, pracowity, może gadatliwy, malkontencki. Oddam to wszystko mojemu Stwórcy. On mnie takiego chciał
• Gdy czas się będzie kończył przeczytam jeszcze raz psalm 139 i fragment z Księgi Rodzaju. Jestem stworzony na obraz Boga tzn. jestem do Niego podobny, Bóg mnie znał od mojego początku, od łona mej matki. Bóg dalej kontynuuje ten proces stwarzania, obdarzając mnie codziennie swoją miłością

• Na początku wyobraź sobie, że staje wobec Ciebie Bóg. Jest blisko, chce się z Tobą spotkać. Skieruj wszystko, co będzie działo się na tej modlitwie ku Niemu.
• Wyobraź sobie Eliasza, który chowa się w grocie. Poczuj chłód, wilgoć tego miejsca. Zobacz mrok i usłysz dochodzące odgłosy.
• Proś w tej modlitwie o łaskę głębokiego spotkania z Bogiem.

1. ucieczka

historia Eliasza dotyczy tego, co działo się po zabiciu wielu fałszywych proroków i groźbie Izebel; Eliasz, który wzywał Boga i pokazał wszystkim Jego potęgę, teraz sam ucieka ze strachu; przestraszył się jej rozkazu, jakby zapomniał, że Bóg jest blisko; spróbuj popatrzeć na swoje życie: czy są w nim momenty dużego zaufania Bogu, kiedy widzisz Jego potęgę? czy są takie, kiedy coś Cię przeraża, kiedy wydaje się, że Bóg jest daleko?

2. kryjówka

Eliasz ostatecznie chowa się w jaskini; jest zrezygnowany, nie wie, czy zostanie złapany i zabity, czy uda mu się uciec; chowa się w jaskini – tam jest cisza, spokój, ale i ciemno, zimno; co jest Twoją „kryjówką”, kiedy w życiu nie dzieje się tak, jak planujesz? Gdzie i jak szukasz rozwiązań swoich problemów?

3. spotkanie

Pan widzi serce Eliasza, nie chce jego ucieczki, ale stanięcia twarzą w twarz; On sam zaprasza go, żeby wyszedł na spotkanie; stawia mu pytanie, chce wydobyć z niego to, co przeżywa; Eliasz nie zapomniał Pana, udało mu się rozpoznać Go, usłyszeć Jego przychodzenie; popatrz na tę sytuację i zobacz, jaka rodzi się w Tobie reakcja

4. Rozmowa końcowa i modlitwa Ojcze nasz

1. Letniość

2. Rozpal na nowo charyzmat

3. Bóg dał Ducha

1. A gdy syn był jeszcze daleko…

2. Ujrzał go ojciec

3. Rzucił mu się na szyję i ucałował go

4. Dwie ręce Boga

5. Rozmowa z Matką Bożą